معماری جامه ای بر تن محیط، زندگی، باورها و عقاید و بخشی از وجود انسانها و شکل دهنده به ماهیت وجودی آنهاست. معماری جسمانیت آن نیست، بلکه روحی است که پدید می آورد و معنایی است که به مکان می بخشد. در پرتو این مکانیت است که زندگی ظاهر می¬ شود و زیستن معنا می یابد. معماری مرزی است میان هستی و نیستی
پایه گذاری مهندسین مشاور طرح عرش با ایده فراتر رفتن از مفهوم در برگیرنده فعالیت های انسانی به فضایی در تعامل با انسان و طرح اندیشه ادراک پدیدارشناختی معماری به مثابه نقطه ورود به طراحی انسان محور و توسعه زیبایی شناسی عمیق بومی مبتنی بر رابطه انسان و محیط به مثابه جایگزینی برای معماری به مثابه ظرف صرفی برای برآورده سازی نیازهای فیزیکی انسان بوده است.
این کار در طی سالهای گذشته از طریق یک نگرش و هویت سازمانی منسجم برای تبدیل رابطه معمار و کارفرما به یک فرآیند زنده و تعاملی و مبتنی بر همکاری میان آنها بدل شده و تجارب موفق این مشاور در طی سال¬های گذشته نتیجه این دیدگاه و تلاش برای پرورش همزمان معماری و کارفرما با هدف حصول به معماری مطلوب متناسب با محیط اجتماعی، فرهنگی و نگرش خلاقانه به اصول توسعه پایدار با هدف تضمین درازمدت ارزش عمل است.