منشی و مسئول دفتر - خانم

در سال 1394 وی با ارسال یک بسته‌ی آموزشی و انتقادی به سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی از تدریس در این نهاد آموزشی استعفا داد و تصمیم گرفت ایده‌ی کارگاه‌های مشارکتی و رقابتی در معماری را در بستر مجله‌ی ویلا برگزار نماید. این ایده ضمن اینکه به نیاز و اهمیت آموزش مشارکتی و بینارشته‌ای اشاره دارد، منتقد نظام آموزشی معماری در ایران است. در راستای تحقق ایده‌ی مذکور، شش کارگاه مشارکتی و رقابتی با عناوین مختلف همچون کارگاه طراحی خانه‌ای برای یک معمار در شهر یزد، کارگاه طراحی خانه-مدرسه در زلزله‌ی کرمانشاه، کارگاه طرح و متن در معماری، کارگاه ژورنالیسم معماری، کارگاه تخصصی طراحی ویلا و کارگاه طراحی و اجرای ساختمان ویلا در محله‌ی یوسف‌آباد در تهران برگزار شد. رهاورد این ایده‌ و تجارب کارگاهی منتج از آن در شماره های هفتم و نهم مجله و در ادامه در قالب کرسی نقد و نظریه‌پردازیِ ویلا-مزرعه در شماره‌ی 14 مجله‌ی ویلا منتشر شد. داشتن رویکرد آکادمیک و نگاه علمی به موضوع ویلا، نقطه‌ی عطفی جهت تأسیس آکادمی ویلا گردید و بدین‌ترتیب ایده‌ی شکل‌گیری آکادمی ویلا پس از سال‌ها عینیت یافت و این مدرسه‌ی معماری فعالیت خود را در سال 1403 آغاز نمود. آکادمی ویلا یک مدرسه‌ی معماری در ایران است. این مدرسه طیف گسترده‌ای از برنامه‌ها و دوره‌های آموزش نظری و عملی را داراست و به علاقه‌مندان این امکان را می‌دهد تا در زمینه‌های مختلف ازجمله معماری، طراحی، نقد، روزنامه‌نگاری و مدیریت کسب‌وکار در معماری، آموزش‌های پیشرفته‌ای را دریافت کنند. آکادمی ویلا فعالیت‌های علمی و ترویجی گوناگونی را در حوزه‌ی معماری با تأکیدی ویژه‌ بر پدیده‌ی ویلا در اساسنامه‌ی خود دارد. ویلا، پدیده‌ای پرطرفدار در معماری است که امروزه تعاریف جدیدی در ذهن ایرانیان یافته و به‌عنوان یک پیشران، معماری معاصر ایران را به حرکت واداشته است. می‌توان گفت که ویلا، ویلاسازی و ویلانشینی پیشینه‌ای به‌نسبت طولانی در ایران دارد، اما باتوجه‌به شکست برنامه‌های توسعه و شبه‌مدرنیستی در شهرسازی که در سال‌های اخیر رخ داده‌است، شهرنشینان ناگزیر شده‌اند تا جهت نجات خویش و پاسخ به نیازهایشان به ویلانشینی پناه ببرند. این امر تا جایی پیش رفته که باعث شده تا ویلانشینی به‌عنوان یک خواسته‌‌ی ضروری به سبد نیازهای خانوار شهری در ایران افزود شود.